, ή, ό με-γε-θυ-ντι-κός επίθ.: που μεγεθύνει τις διαστάσεις ή σχετίζεται με αυτό: ~ός: καθρέφτης/προβολέας. ~η: ικανότητα (μικρο-, τηλε-σκοπίου). ● Ουσ.: μεγεθυντικό (το): ΓΡΑΜΜ. ουσιαστικό που παράγεται από άλλο με προσθήκη κατάλληλου επιθήματος και αποδίδει στο πρωτότυπο τη σημασία του μεγάλου μεγέθους: τα ~ά της νεοελληνικής έχουν αρσενικό (: άντρας-άντρακλας, κλέφτης-κλεφταράς) ή θηλυκό (: φωνή-φωνάρα, χέρι-χερούκλα) γένος. ΑΝΤ. υποκοριστικό ● ΣΥΜΠΛ.: μεγεθυντικός φακός: απλός κυρτός φακός που μεγεθύνει την εικόνα ενός αντικειμένου: ~ ~ κεφαλής/με λάμπα φθορίου. Φωτιστικό με ~ό ~ό, ιδανικό για σχεδιασμό. Βλ. λούπα. Βλ. με γυμνό μάτι/οφθαλμό.|| (ΠΛΗΡΟΦ.) Για να επιστρέψετε στην κανονική προβολή της σελίδας, κάντε κλικ στον ~ό ~ό.|| (μτφ.) Μην κοιτάζεις τα λάθη σου μέσα από ~ό ~ό (: μην τα μεγαλοποιείς).