Συντομογραφίες
Χρηστικό λεξικό
Συντομογραφίες
Α
Α. ανατολικός, -ή, -ό, -ά, Ανατολή αγγλ. αγγλικός, -ή, -ό αδόκ. αδόκιμος, -η, -ο ΑΕΡΟΝ. Αεροναυτική ΑΘΛ. Αθλητισμός αι. αιώνας αιτ. αιτιατική άκλ. άκλιτος, -η, -ο ακρ. ακρωνύμιο αλβ. αλβανικός, -ή, -ό αμερικ. αμερικανικός, -ή, -ό αμτβ. αμετάβατο (ρήμα) ΑΝΑΤ. Ανατομία ανθρ. ανθρωπωνύμιο ΑΝΘΡΩΠ. Ανθρωπολογία ΑΝΤ. αντώνυμο αντιδάν. αντιδάνειο αντιθ. αντιθετικός, -ή, -ό, -ά, αντιθέτως αντων. αντωνυμία αόρ. αόριστος, αόριστου & αορίστου, αόριστη, αόριστα απαιτ. λεξιλόγ. απαιτητικό λεξιλόγιο απαρχαιωμ. απαρχαιωμένος, -η, -ο απειλητ. απειλητικά απόλ. απόλυτος, -η, ο απρόσ. απρόσωπο αραβ. αραβικός, -ή, -ό άρθ. άρθρο αριθμ. αριθμός, αριθμού αριθμητ. αριθμητικό αρνητ. αρνητικός, -ή, -ό, -ά αρνητ. συνυποδ. αρνητική συνυποδήλωση αρσ. αρσενικό ΑΡΧ. Αρχαιογνωσία αρχ. αρχαίος, -α, -ο ΑΡΧΑΙΟΛ. Αρχαιολογία αρχαιοπρ. αρχαιοπρεπής, -ής, -ές ΑΡΧΙΤ. Αρχιτεκτονική ΑΣΤΡΟΛ. Αστρολογία ΑΣΤΡΟΝ. Αστρονομία ΑΣΤΡΟΝΑΥΤ. Αστροναυτική αφηρ. αφηρημένο Γ
γαλλ. γαλλικός, -ή, -ό γεν. γενική γενικότ. γενικότερα γερμ. γερμανικός, -ή, -ό ΓΕΩΓΡ. Γεωγραφία ΓΕΩΔ. Γεωδαισία ΓΕΩΛ. Γεωλογία ΓΕΩΜ. Γεωμετρία ΓΕΩΜΟΡΦ. Γεωμορφολογία ΓΕΩΠ. Γεωπονία ΓΕΩΡΓ. Γεωργία ΓΕΩΦ. Γεωφυσική ΓΕΩΧ. Γεωχημεία γλ. γλώσσα ΓΛΩΣΣ. Γλωσσολογία γνωμ. Γνωμικό ΓΡΑΜΜ. Γραμματικός όρος ΓΡΑΦΕΙΟΚΡ. Γραφειοκρατικός όρος ΓΥΜΝ. Γυμναστική Δ
Δ. δυτικός, -ή, -ό, -ά, Δύση δεικτ. δεικτικός, -ή, -ό δηλ. δηλαδή ΔΗΜΟΓΡ. Δημογραφία ΔΗΜΟΣΙΟΓΡ. Δημοσιογραφία δημώδ. δημώδης, -ης, -ες ΔΙΑΔΙΚΤ. Διαδίκτυο διαλεκτ. διαλεκτικός, -ή, -ό διεθν. διεθνής, -ής, -ές, διεθνισμός δοτ. δοτική Ε
ΕΔΑΦ. Εδαφολογία ΕΘΝΟΛΟΓ. Εθνολογία ειδικότ. ειδικότερα ειρων. ειρωνικός, -ή, -ό, -ά εκ. εκατοστό, -ά εκατ. εκατομμύρια ΕΚΚΛΗΣ. Εκκλησία, Εκκλησιαστικός όρος εκφρ. έκφραση/εκφράσεις έκφρ. έκφραση/εκφράσεις ελλειπτ. ελλειπτικός, -ή, -ό, -ά ελλην. ελληνικός, -ή, -ό ΕΜΠΟΡ. Εμπορικός όρος εμπορ. εμπορικός, -ή, -ό εμφατ. εμφατικός, -ή, -ό, -ά εν. ενικός ενεργ. ενεργητικός, -ή, -ό ενεστ. Ενεστώτας, ενεστωτικός, -ή, -ό ενν. εννοείται επίδρ. επίδραση επίθ. επίθετο επιθ. επιθέτου επίρρ. επίρρημα επιρρ. επιρρηματικός, -ή, -ό, -ά, επιρρήματος επιρρ. χρήση επιρρηματική χρήση επίσ. επίσημος, -η, -ο επιστ. επιστημονικός, -ή, -ό επιτατ. επιτατικός, -ή, -ό επιφών. επιφώνημα ερωτημ. ερωτηματικός, -ή, -ό εσφαλμ. εσφαλμένος, -η, -ο, εσφαλμένα ευφημ. ευφημιστικά, ευφημισμός ευχετ. ευχετικός, -ή, -ό, -ά εύχρ. εύχρηστος, -η, -ο Θ
θ. θέμα ΘΕΑΤΡ. Θεατρολογία ΘΕΟΛ. Θεολογία θετ. συνυποδ. θετική συνυποδήλωση θηλ. θηλυκό ΘΡΗΣΚ. Θρησκεία, Θρησκειολογία Κ
Κ. κεντρικός, -ή, -ό, -ά κ. και κ.ο.κ. και ούτω καθεξής ΚΑΛ. ΤΕΧΝ. Καλές Τέχνες κατ' επέκτ. κατ' επέκταση κατάλ. κατάληξη καταχρ. καταχρηστικά ΚΔ Καινή Διαθήκη κεφαλ. κεφαλαίο κινεζ. κινεζικός, -ή, -ό ΚΙΝΗΜ. Κινηματογράφος κλητ. κλητική ΚΛΙΜΑΤ. Κλιματολογία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛ. Κοινωνιολογία ΚΡΥΣΤ. Κρυσταλλογραφία ΚΤΗΝ. Κτηνιατρική κτητ. κτητικός, -ή, -ό κυρ. κυρίως κύριο όν. κύριο όνομα κυριολ. κυριολεκτικά Μ
μ. μέτρο, μέτρα ΜΑΓΕΙΡ. Μαγειρική ΜΑΘ. Μαθηματικά μεγεθ. μεγεθυντικό μειωτ. μειωτικός, -ή, -ό, -ά μέλλ. μέλλοντας μεσν. μεσαιωνικός, -ή, -ό μεσοπαθ. μεσοπαθητικός, -ή, -ό ΜΕΤΑΛΛ. Μεταλλειολογία ΜΕΤΕΩΡ. Μετεωρολογία ΜΕΤΡ. Μετρική ΜΕΤΡΟΛ. Μετρολογία μετωνυμ. μετωνυμικός, -ή, -ό, -ά ΜΗΧΑΝ. Μηχανική ΜΗΧΑΝΟΛ. Μηχανολογία ΜΜΕ Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας μόρ. μόριο ΜΟΥΣ. Μουσική μτβ. μεταβατικό (ρήμα) μτγν. μεταγενέστερος, -η, -ο μτφ. μεταφορικός, -ή, -ό, -ά μτχ. μετοχή ΜΥΘ. Μυθολογία μ.Χ. μετά Χριστόν Ο
οικ. οικείος, -α, -ο οικογ. οικογένεια ΟΙΚΟΔ. Οικοδομική ΟΙΚΟΛ. Οικολογία ΟΙΚΟΝ. Οικονομία όν. όνομα ονομασ. ονομασία ονομαστ. ονομαστική ΟΠΤ. Οπτική όρ. όρος, όροι ορθογρ. ορθογραφία ορθότ. ορθότερος, -η, -ο, -α οριστ. οριστική ΟΡΝΙΘ. Ορνιθολογία ΟΡΥΚΤ. Ορυκτολογία ουδ. ουδέτερο ουσ. ουσιαστικό ουσιαστικοπ. ουσιαστικοποιημένος, -η, -ο Π
π.Χ. προ Χριστού π.χ. παραδείγματος χάριν/χάρη παθ. παθητικός, -ή, -ό ΠΑΙΔΑΓ. Παιδαγωγική ΠΑΛΑΙΟΓΡ. Παλαιογραφία ΠΑΛΑΙΟΝΤ. Παλαιοντολογία παλαιότ. παλαιότερος, -η, -ο, -α παράγ. παράγωγος, -η, -ο παρακ. παρακείμενος παρατ. παρατατικός παρετυμ. παρετυμολογία, παρετυμολογικός, -ή, -ό παροιμ. παροιμία, παροιμιώδης παρωχ. παρωχημένος, -η, -ο πβ. παράβαλε (κυρ. για συνώνυμα, διαφορετική σημασία ή ετυμολογική προέλευση) ΠΔ Παλαιά Διαθήκη περ. περίπου περιληπτ. περιληπτικός, -ή, -ό πιθ. πιθανός, -ή, -ό, πιθανόν, -ώς πληθ. πληθυντικός ΠΛΗΡΟΦ. Πληροφορική ποιητ. ποιητικός, -ή, -ό ΠΟΛΙΤ. Πολιτική, πολιτικός, -ή, -ό πορτ. πορτογαλικός, -ή, -ό πρόθημα πρόθημα πρόσ. πρόσωπο προσ. προσωπικός, -ή, -ό προστ. Προστακτική προσφών. προσφώνηση προφ. προφορικός, -ή, -ό, -ά πρόφ. πρόφερε Σ
σημ. σημασία σλαβ. σλαβικός, -ή, -ό σπάν. σπάνιος, -α, -ο, σπάνια σπανιότ. σπανιότερος, -η, -ο, -α ΣΤΑΤΙΣΤ. Στατιστική ΣΤΡΑΤ. στρατιωτικός (όρος) συγκρ. συγκριτικός βαθμός σύμβ. σύμβολο ΣΥΜΠΛ. σύμπλοκο ΣΥΝ. Συνώνυμο σύνδ. σύνδεσμος συνεκδ. συνεκδοχή, συνεκδοχικά συνήθ. συνήθως, συνήθης συνηθέστ. συνηθέστερος, -η, -ο, -α συνθ. συνθετικό συντομ. συντομογραφία συχνότ. συχνότερος, -η, -ο, -α Τ
τ. τύπος, τύποι τ.μ. τετραγωνικό μέτρο, -ά -α τακτ. τακτικός, -ή, -ό ΤΕΧΝΟΛ. Τεχνολογία ΤΕΧΝΟΛ. ΤΡΟΦ. Τεχνολογία Τροφίμων ΤΗΛΕΟΡ. Τηλεόραση ΤΗΛΕΠ. Τηλεπικοινωνίες τοπ. τοπικός, -ή, -ό ΤΟΠΟΓΡ. Τοπογραφία τουρκ. τουρκικός, -ή, -ό τριτοπρόσ. τριτοπρόσωπο ΤΥΠΟΓΡ. Τυπογραφία Ω
ΩΚΕΑΝ. Ωκεανογραφία