Αναζήτηση
 
Βρέθηκαν 58824 εγγραφές  [31160-31180]

IDΛήμμαΕρμηνεία
30469μεσόνεραμε-σό-νε-ρα ουσ. (ουδ.) (τα): (στο ψάρεμα) νερά θάλασσας, λίμνης ή ποταμού που βρίσκονται μεταξύ επιφάνειας και βυθού. Βλ. αφρός, πυθμένας.
30470μεσονεύριος, α, ο με-σο-νεύ-ρι-ος επίθ.: ΒΟΤ. που παρατηρείται στην κεντρική νεύρωση των φύλλων των φυτών: ~α: χλώρωση.
30471μεσόνεφροςμε-σό-νε-φρος ουσ. (αρσ.): ΖΩΟΛ. απεκκριτικό όργανο του ουροποιητικού συστήματος των εμβρύων (θηλαστικών, πτηνών και ερπετών). Βλ. μετάνεφρος. [< γαλλ. mésonéphros, αγγλ. mesonephron, mesonephros]
30472μεσόνιομε-σό-νι-ο ουσ. (ουδ.) {μεσον-ίου} : ΦΥΣ. ΠΥΡ. αδρόνιο που αποτελείται από ένα κουάρκ και ένα αντικουάρκ: π-~ (= πιόνιο). Βλ. βαρυόνιο, μποζόνιο. [< γαλλ. méson, περ. 1935, αγγλ. meson, 1939]
30473μεσονυκτικό(ν)με-σο-νυ-κτι-κό(ν) ουσ. (ουδ.) 1. ΕΚΚΛΗΣ. (& με κεφαλ. Μ) ιερή ακολουθία που τελείται τα μεσάνυχτα (κυρ. στα μοναστήρια). 2. ΑΡΧΙΤ. ο εσωτερικός νάρθηκας του καθολικού μονής (όπου τελείται η ομώνυμη ακολουθία). [< μεσν. μεσονυκτικόν]
30474μεσονύκτιομε-σο-νύ-κτι-ο ουσ. (ουδ.) {μεσονυκτί-ου} (λόγ.): μεσάνυχτα: κατά/μετά το ~ ... ΣΥΝ. μεσονύχτι ● ΣΥΜΠΛ.: ο ήλιος του μεσονυκτίου : ΑΣΤΡΟΝ. φαινόμενο κατά το οποίο ο ήλιος είναι ορατός τα μεσάνυχτα σε περιοχές του αρκτικού ή ανταρκτικού κύκλου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Βλ. λευκές νύχτες. [< αρχ. μεσονύκτιον]
30475μεσονύκτιος, ος/α, ο με-σο-νύ-κτι-ος επίθ.: που γίνεται τα μεσάνυχτα: ~α: Θεία Λειτουργία. Βλ. μεταμεσονύχτιος. [< μεσν. μεσονύκτιος]
30476μεσονύχτιμε-σο-νύ-χτι ουσ. (ουδ.) (λαϊκό-λογοτ.): μεσάνυχτα. ΣΥΝ. μεσονύκτιο [< μεσν. μεσονύχτιον]
30477μεσονυχτίςμε-σο-νυ-χτίς επίρρ. (λαϊκό): γύρω στα μεσάνυχτα. Βλ. -ίς.
30478μεσοολυμπιάδαβλ. μεσολυμπιάδα
30479μεσοπαγετώδης, ης, ες με-σο-πα-γε-τώ-δης επίθ. (επιστ.): (για χρονικό διάστημα) που παρεμβάλλεται ανάμεσα σε δύο παγετώδεις εποχές ή (για κάτι) που έχει διαμορφωθεί κατά τη διάρκειά του: ~ης: περίοδος.|| ~ες: κλίμα. Βλ. παγετώδης.
30480μεσοπαθητικός, ή, ό με-σο-πα-θη-τι-κός επίθ.: ΓΛΩΣΣ. που δηλώνει μέση και παθητική διάθεση: ~ά: ρήματα (π.χ. κρύβομαι). Βλ. ενεργητ-, παθητ-ικός. [< γαλλ. médio-passif]
30481μεσοπάτωμαμε-σο-πά-τω-μα ουσ. (ουδ.) (προφ.): ενδιάμεσος όροφος μεταξύ ισογείου και πρώτου ορόφου. ΣΥΝ. ημιώροφος, μεσώροφος (1) [< ιταλ. mezzanino ή γερμ. Zwischengeschoss]
30482μεσόπαυσημε-σό-παυ-ση ουσ. (θηλ.): ΓΕΩΦ. το πιο κρύο τμήμα της γήινης ατμόσφαιρας, μεταξύ μεσόσφαιρας και θερμόσφαιρας. Βλ. τροπόπαυση. [< αγγλ. mesopause, 1950 < meso(sphere) + pause, γαλλ. mésopause]
30483μεσοπέλαγαμε-σο-πέ-λα-γα επίρρ. (προφ.): στη μέση του πελάγους: Το πλοίο παρέμεινε επί δύο μέρες ακινητοποιημένο ~. [< μεσν. μεσοπέλαγα]
30484μεσοπέλαγομε-σο-πέ-λα-γο ουσ. (ουδ.) & (σπάν.) μεσοπέλαγος (προφ.): η ανοιχτή θάλασσα: Το σκάφος έμεινε ακυβέρνητο στο ~.|| (ως επίθ.) ~οι: ύφαλοι. ~ες: ξέρες. [< μεσν. μεσοπέλαγος]
30485ΜεσοπεντηκοστήΜε-σο-πε-ντη-κο-στή ουσ. (θηλ.): ΕΚΚΛΗΣ. δεσποτική εορτή που τελείται εικοσιπέντε μέρες μετά το Πάσχα: η Τετάρτη της ~ής (μετά την Κυριακή του Παραλύτου). [< μτγν. Μεσοπεντηκοστή]
30486μεσοπλανητικός, ή, ό με-σο-πλα-νη-τι-κός επίθ.: ΑΣΤΡΟΝ. που βρίσκεται μεταξύ πλανητών: ~ός: χώρος. ~ή: ύλη (π.χ. μετεωροειδή, σκόνη). Πβ. διαπλανητικός. Βλ. μεσοαστρικός. [< αγγλ. interplanetary, γαλλ. interplanétaire]
30487μεσοπλεύριος, ος/α, ο με-σο-πλεύ-ρι-ος επίθ.: ΑΝΑΤ.-ΙΑΤΡ. που βρίσκεται ανάμεσα στα πλευρά: ~ος/α: αρτηρία/νευραλγία. ~ο: διάστημα. ~α: νεύρα. Έξω/έσω ~οι (αναπνευστικοί) μύες (βλ. διάφραγμα). [< μτγν. μεσοπλεύριος]
30488μεσοπνευμόνιος, ος/α, ο με-σο-πνευ-μό-νι-ος επίθ.: ΑΝΑΤ.-ΙΑΤΡ. που βρίσκεται μεταξύ των πνευμόνων: ~ο: γάγγλιο/εμφύσημα. Η καρδιά βρίσκεται στον πρόσθιο ~ο χώρο. ● Ουσ.: μεσοπνευμόνιο (το): μεσοθωράκιο, μεσαύλιο. [< γαλλ. médiastinal]

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

  Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα
  210 3664700
  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Αθήνα 2023.
Τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60γρ. διαστάσεων 21 x 29,50 εκατοστά.