[ὀρός] ο-ρός ουσ. (αρσ.) 1. ΒΙΟΛ.- ΙΑΤΡ. το διαφανές κιτρινωπό υγρό συστατικό του αίματος, το οποίο αποτελεί υπολειμματικό προϊόν της πήξης του: ανθρώπινος/ζωικός ~. Αρνητικός/θετικός (πρότυπος) ~ (ελέγχου) (: στα αντισώματα ιού, βλ. οροαρνητικός). ~ αναφοράς. Ανάλυση/δείγμα/εξέταση ~ού. Αμυλάση/ασβέστιο/κάλιο/μαγνήσιο/νάτριο/φεριτίνη ~ού (: σε αιματολογικές εξετάσεις). Ανίχνευση αντισωμάτων/ουσίας στον ~ό. Τα επίπεδα/οι τιμές της (χοληστερίνης) στον ~ό. Βλ. οροαντίδραση, πλάσμα. 2. ΦΑΡΜΑΚ. υδατικό διάλυμα αλάτων ή σακχάρων, ίδιας μοριακής συγκέντρωσης με το πλάσμα του αίματος, το οποίο χορηγείται για θεραπευτικούς σκοπούς· συνεκδ. η φιάλη που το περιέχει ή η σχετική συσκευή χορήγησής του: τεχνητός ~. ~ γλυκόζης. Έγχυση ~ού.|| Στατό ~ού. Του έβαλαν ~ό. Του αφαίρεσαν/του έβγαλαν τον ~ό. 3. ΙΑΤΡ. σκεύασμα με αντισώματα κατά συγκεκριμένης ασθένειας, τα οποία προέρχονται από ζώο που έχει εμβολιαστεί για αυτή ή άνθρωπο που έχει αναρρώσει από αυτή, το οποίο χρησιμοποιείται θεραπευτικά ή προληπτικά: αντιτετανικός/θεραπευτικός ~. Του χορηγήθηκε (άνοσος/πολυδύναμος) ~. Βλ. εμβόλιο. 4. καλλυντικό με κρεμώδη υφή και αντιγηραντική ή συσφικτική δράση: αντιρυτιδικός/ενυδατικός ~. ~ αδυνατίσματος/σύσφιξης. ~ ματιών. ~ με υαλουρονικό οξύ. Πβ. σέρουμ. ● ΣΥΜΠΛ.: ορός γάλακτος: ΤΕΧΝΟΛ. ΤΡΟΦ. υπολειμματικό προϊόν που παράγεται από το γάλα κατά την παρασκευή τυριού ή καζεΐνης, το οποίο σε υγρή κατάσταση περιέχει λακτόζη, πρωτεΐνες, λιπαρά: ~ ~ σε σκόνη. ΣΥΝ. τυρόγαλα & τυρόγαλο (1) [< γαλλ. lactosérum, 1908] , φυσιολογικός ορός: ΦΑΡΜΑΚ. που χρησιμοποιείται κυρ. ως αντισηπτικό: αποστειρωμένος ~ ~. Διάλυμα ~ού ~ού. Καθαρισμός της πληγής/ξέπλυμα των φακών επαφής (βλ. τεχνητά δάκρυα)/ρινική πλύση (επαφής) με ~ό ~ό. [< γαλλ. sérum physiologique] , ορός της αλήθειας βλ. αλήθεια [< 1,3: αρχ. ὀρός 2,3,4: γαλλ. sérum, αγγλ. serum]

[ὅρος] ό-ρος ουσ. (αρσ.) 1. {συνήθ. στον πληθ.} συνθήκη, νομικής συνήθ. ισχύος, η τήρηση της οποίας είναι απαραίτητη, για να είναι κάτι έγκυρο και επίσημο: απαράβατοι/γενικοί/δεσμευτικοί/ευνοϊκοί/θεσμικοί/περιοριστικοί/προνομιακοί/ρητοί/συμπληρωματικοί ~οι. ~οι συμβολαίου/συμφωνητικού/συναλλαγής. ~οι ασφαλείας/δανείου/δόμησης/παροχής (υπηρεσιών)/πρόσβασης/προστασίας (δεδομένων)/υλοποίησης (πράξης). Αναθεώρηση/αποδοχή/απόρριψη/άρση/γνωστοποίηση/διασφάλιση/διατύπωση/έγκριση/θέσπιση/καθορισμός/παραβίαση/τήρηση/τροποποίηση ~ων. Με απόλυτους ~ους. ~οι αμοιβής και εργασίας. ~οι συμμετοχής σε διαγωνισμό. Οι παρακάτω/παραπάνω ~οι αφορούν ... Οι ~οι διέπονται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Ισχύουν οι ~οι και οι περιορισμοί της σύμβασης. Ο νόμος ορίζει τους ~ους για ... Συμμόρφωση με τους ~ους της διακήρυξης. Πβ. διάταξη, ρήτρα. 2. προϋπόθεση: Κύριος/πρωταρχικός ~ για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας είναι ... (εμφατ.) ~οι και προϋποθέσεις. 3. λέξη ή φράση, συνήθ. εξειδικευμένη, που αποδίδει μια έννοια από συγκεκριμένο τομέα, πεδίο, κλάδο: γενικός/ειδικός ~. Αδόκιμος/επίσημος/σύνθετος ~. Εμπορικός/λογοτεχνικός/(οικο)νομικός/πολιτικός/τεχν(ολογ)ικός/φιλοσοφικός ~. Ανάλυση/αντικατάσταση/απόδοση/αποσαφήνιση/επεξήγηση/επικράτηση/επινόηση/ερμηνεία/κατάργηση/μετάφραση/ορθότητα/συντομογραφία ~ου. Η ουσία/σημασία ενός ~ου. Καθιερωμένοι/προτεινόμενοι ~οι. ~ της γλωσσολογίας/γραμματικής. Οι διεθνείς ~οι μιας επιστήμης. Λεξικό ιατρικών ~ων. Γλωσσάριο/ευρετήριο ~ων. Ο ~ περιγράφει/σημαίνει ... Ο ~ "..." χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Κέντρον Ερεύνης Επιστημονικών ~ων και Νεολογισμών (της Ακαδημίας Αθηνών). Αναζήτηση ~ων στο διαδίκτυο. Βλ. ορολογία. 4. {συνήθ. στον πληθ.} (επιστ.) καθένα από τα βασικά στοιχεία που συνιστούν μια δομή: (ΓΛΩΣΣ.) Οι κύριοι ~οι μιας πρότασης (: υποκείμενο και κατηγόρημα).|| (ΜΑΘ.) ~οι της ακολουθίας/της γεωμετρικής προόδου/της εξίσωσης/του κλάσματος (: αριθμητής και παρανομαστής)/του πολυωνύμου. ● όροι (οι): κατάσταση, συνθήκες: ~ διαβίωσης. ● ΣΥΜΠΛ.: μέσος όρος βλ. μέσος, όρος σύγκρισης βλ. σύγκριση, σειρά των όρων βλ. σειρά ● ΦΡ.: άνευ όρων & χωρίς όρους: χωρίς προϋποθέσεις: Παραδόθηκαν/συνθηκολόγησαν ~ ~. [< γαλλ. sans conditions] , εφ' όρου ζωής (λόγ.): για όσο ζει κάποιος, ισόβια: εγγύηση/επικαρπία/μάθηση/σύνταξη ~ ~. Πβ. διά βίου., με την κυριολεκτική έννοια/σημασία του όρου: στην κυριολεξία, κυριολεκτικά., με/υπό όρους & κάτω από όρους: που εξαρτάται από ορισμένες προϋποθέσεις: ~ ~ αποδοχή/προσφορά/συνεργασία/υποστήριξη. Δέχτηκε, αλλά ~ ~. Αφέθηκε ελεύθερος ~ ~., με/υπό τον όρο & με/υπό έναν όρο: μόνο με την προϋπόθεση ότι: Συμφωνώ με/υπό τον όρο να ... Θα έρθω στη δεξίωση με/υπό έναν όρο: να ..., επί ίσοις όροις βλ. ίσος, με την καλή έννοια (του όρου) βλ. καλός [< αρχ. ὅρος, αγγλ. term, γαλλ. terme, αγγλ.-γαλλ. condition]