[συγχωρῶ] συγ-χω-ρώ ρ. (μτβ.) {συγχωρ-είς (λαϊκό) -άς ..., -ώντας | συγχώρ-ησα (προφ.) -εσα, -ήσει (προφ.) -έσει, -ήθηκε (προφ.) -έθηκε, -ηθεί (προφ.) -εθεί, -ημένος, -εμένος (λαϊκό) συχωρεμένος} & (λαϊκό) συχωρώ & σχωρνάω 1. δεν κρατώ θυμό ή γενικότ. δεν έχω αρνητική διάθεση απέναντι σε κάποιον που έσφαλε εις βάρος μου, αποδέχομαι τη συγγνώμη του: Συγχώρεσέ/συγχώρα με, δεν θα το ξανακάνω. Με πλήγωσες, αλλά σε ~ (: δεν σου κρατώ κακία). Θα με ~ήσεις; Δεν σε ~, είπες πολλά. Δεν ~εί εύκολα. Δεν το ~ στον εαυτό μου που φέρθηκα έτσι. Αυτό που έκανες, δεν θα στο ~ήσω ποτέ (βλ. ξεχνώ). Αν μετανοήσεις ειλικρινά, ο Θεός θα σε ~έσει (: θα σου δώσει άφεση αμαρτιών). 2. είμαι επιεικής, παραβλέπω, δικαιολογώ: Την υποκρισία δεν τη ~. Ας μου ~εθεί η έκφραση. Δεν του ~εσαν ποτέ την προδοσία. ● Παθ.: συγχωρέθηκε & σχωρέθηκε (προφ.): πέθανε: Ήταν πολύ μικρή, όταν ~ η μητέρα της. Είναι χρόνια τώρα που έχει ~εθεί. ● Μτχ.: συγχωρεμένος , η, ο & συχωρεμένος & (λαϊκό) σχωρεμένος 1. (για νεκρό) αυτός που του συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες· μακαρίτης: Δεν έπινε ποτέ ο ~. Όπως θα έλεγε και η ~η η μητέρα σου, ... Πβ. πεθαμένος. 2. (ως απάντηση σε αίτηση συγγνώμης) συγχωρείσαι: -Συγγνώμη που άργησα. -~! ● ΦΡ.: (να) με συγχωρείς/με συγχωρεί η χάρη σου, (αλλά) ... (εμφατ.): για δήλωση αντίρρησης, αποδοκιμασίας ως προς τα λεγόμενα κάποιου: ~ ~, αλλά εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο/τα πράγματα δεν είναι όπως νομίζεις.|| (ειρων.) ~ ~, αλλά δεν θα σου κάνω το χατίρι., δεν συγχωρείται: δεν δικαιολογείται, δεν επιτρέπεται: Σε θέματα υγείας τα λάθη ~ ~ούνται. ~ ~ να μην ξέρει κάτι τέτοιο., με συγχωρείς/με συγχωρείτε!: για να δηλωθεί η λύπη κάποιου για την ενόχληση που προκαλεί ή για να ζητηθεί η άδεια για κάτι: ~ ~είς πολύ, αλλά δεν συμφωνώ μαζί σου. ~ ~είτε αν σας κούρασα με τις ερωτήσεις μου/δεν μπορώ να βοηθήσω περισσότερο/για τη διακοπή/που επεμβαίνω ... Και τώρα, ~ ~, πρέπει να φύγω. Μας ~είτε, λάθος! Συγχωρήστε/συγχωρέστε με.|| ~ ~είς, δεν κατάλαβα, μπορείς να επαναλάβεις; ~ ~, μπορώ να περάσω; ΣΥΝ. συγγνώμη (1), ο Θεός να/ας με σ(υγ)χωρέσει/Θεέ μου συγχώρεσέ/σ(υγ)χώρα με: έκφραση μετάνοιας για κάτι που έχει (ή πρόκειται να) κάνει ή πει κάποιος: ~ ~, αν κάνω λάθος., άγνοια νόμου βλ. νόμος, Θεός σχωρέσ'/να συγχωρεθούν τα πεθαμένα σου! βλ. πεθαμένος, Θεός σχωρέσ΄τον/την ψυχή του! βλ. θεός [< μτγν. συγχωρῶ]

συ-ζευ-γνύ-ω ρ. (μτβ.) {συνέζευ-ξα, συζεύ-ξει, συζεύγνυ-ται, συζεύ-χθηκε, συζευ-χθεί, συζευγμένος (αρχαιοπρ. συνεζευγμένος)} (λόγ.): συνδέω, ενώνω δύο στοιχεία: Κατάφερε να ~ξει το ιδανικό με το εφικτό (πβ. παντρεύω, συνδυάζω). ● Παθ.: συζεύγνυμαι 1. παντρεύομαι: Δυο νέοι άνθρωποι αποφασίζουν να ~χθούν. Έγγαμος, ~γμένος (ΑΝΤ. διαζευγμένος) με τη ... ΑΝΤ. διαζευγνύομαι 2. ΦΥΣ.-ΧΗΜ. {στο γ' πρόσ. ή στη μτχ.} συνδέεται επαγωγικά ή χημικά: Κυκλοφορητής ~γμένος με ηλεκτροκινητήρα. ~γμένες: ταλαντώσεις. ~γμένα: κυκλώματα.|| Το άτομο έχει χημικά ~χθεί μέσα στο μόριο. Πολυσακχαρίτης ~γμένος με πρωτεΐνη. ~γμένη: μορφή/χολερυθρίνη. ~γμένο: εμβόλιο/πλάσμα. ● ΣΥΜΠΛ.: συζευγμένη μέθοδος: ΜΑΘ. που αποτελείται από συνεχείς απλές μεθόδους των τριών για τη λύση προβλημάτων υπολογισμού. ● ΦΡ.: και ους ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω: ΕΚΚΛΗΣ. ψάλλεται από τον ιερέα κατά την ακολουθία του μυστηρίου του γάμου, για να δηλωθεί η ισόβια διάρκεια της γαμήλιας σχέσης. [< αρχ. συζεύγνυμι 2: αγγλ. couple, γαλλ. coupler]

[πολυσυζητῶ] πο-λυ-συ-ζη-τώ ρ. (μτβ.) {πολυσυζήτ-ησα, -ήθηκε, -ημένος} & πολυσυζητάω (προφ.): (συνήθ. σε αρνητ. προτάσεις) συζητώ πολλή ώρα για κάποιον ή κάτι: Ας μην το ~άμε άλλο.