, ή, ό τρυ-φε-ρός επίθ. 1. μαλακός ή απαλός στην αφή: ~ό: κρέας/φιλέτο. ~ές: αγκινάρες/κορυφές (φυτού). ~ά φύλλα μαρουλιού. ANT. σκληρός.|| ~ή: επιδερμίδα. ~ό: μάγουλο/χέρι. ANT. τραχύς. 2. (μτφ.) συναισθηματικός, στοργικός, ευαίσθητος: ~ός: πατέρας/σύζυγος. ~ή: μητέρα.|| ~ή: αγκαλιά/καρδιά/προσφώνηση/φιλία/φωνή/ψυχή. ~ό: βλέμμα/φιλί/χάδι/χαμόγελο. ~ές: αναμνήσεις/σκέψεις/στιγμές/χειρονομίες. ~ά: αισθήματα/λόγια.|| ~ή: ιστορία/μελωδία/ταινία. ~ό: παραμύθι/τραγούδι. ~ό και συγκινητικό βιβλίο. ΑΝΤ. σκληρός.|| (για ευάλωτο νεαρό άτομο) ~ή: ύπαρξη. ~ό: βλαστάρι/πλάσμα. Βρίσκεται σε ~ή ηλικία. 3. που δηλώνει αγάπη, έρωτα: ~ή: σχέση (πβ. ειδύλλιο). ~ές: ματιές/περιπτύξεις. Πβ. ερωτικός. Βλ. -ερός. ● Υποκ.: τρυφερούλης , α, -ικο/-ι, τρυφερούτσικος , η, ο ● επίρρ.: τρυφερά [< 1,2: αρχ. τρυφερός]

φταί-ω ρ. (αμτβ.) {φται-ς, φταί-ει, -με, -τε, -ν(ε) | έφται-ξα, φταί-ξει} 1. ευθύνομαι για κάτι αρνητικό ή δυσάρεστο: ~ που του μίλησα άσχημα. Πάλι εγώ ~; Εσύ ~ς για όλα. Δεν ~ς εσύ, ~ εγώ που σε άκουσα (: δεν έπρεπε να σ' ακούσω). Ποιος να ~ει άραγε για/που ...; Τι ~ξε και τα πράγματα δεν πήγαν καλά; 2. σφάλλω: ~ξα και τώρα το πληρώνω. Σου ζητώ συγγνώμη, αν έχω ~ξει κάπου. Πβ. λαθεύω. ● ΦΡ.: για όλα φταίει (κάποιος/κάτι) (προφ.-συχνά ειρων.): σε περίπτωση αναζήτησης αποδιοπομπαίου τράγου: ~ ~ το σύστημα., δεν ξέρει τι του φταίει (προφ.): για κάποιον που δυσανασχετεί συνεχώς και δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα. ΣΥΝ. τρώγεται με τα ρούχα του, μου φταίει κάποιος/κάτι (προφ.): με ενοχλεί, με πειράζει: Δεν μου ~ς σε τίποτα. Μια ζωή του ~νε οι άλλοι. Τι σου ~ξε ο άνθρωπος και τον βρίζεις;|| Δεν σου ~ εγώ που ... (= δεν είμαι εγώ η αιτία)., τι φταίω; (προφ.): ως έκφραση διαμαρτυρίας σε περίπτωση που κάποιος αδικείται ή ως διαπίστωση ότι ταλαιπωρείται άδικα: Τι φταίμε εμείς, αν οι άλλοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους;|| Τι φταίει το παιδί να ακούει τους γονείς του να καβγαδίζουν., κι ύστερα λένε πως φταίει ο φονιάς βλ. φονιάς, φταίει ο γάιδαρος και χτυπάει/βαράει/δέρνει το σαμάρι βλ. γάιδαρος [< μεσν. φταίω]