| ID | Λήμμα | Ερμηνεία | |
|---|---|---|---|
| 52713 | υγροσάπουνο | [ὑγροσάπουνο] υ-γρο-σά-που-νο ουσ. (ουδ.): σαπούνι σε υγρή μορφή: ~ προσώπου/χεριών. Πβ. κρεμοσάπουνο. | |
| 52714 | υγροσκοπικός | , ή, ό [ὑγροσκοπικός] υ-γρο-σκο-πι-κός επίθ.: που έχει την ιδιότητα να απορροφά ή να συγκρατεί υγρασία: ~ό: μέσο/ξύλο/υλικό. Βλ. υδρόφιλος.|| ~ή: ουσία. [< γαλλ. hygroscopique, αγγλ. hygroscopic] | |
| 52715 | υγροσκοπικότητα | [ὑγροσκοπικότητα] υ-γρο-σκο-πι-κό-τη-τα ουσ. (θηλ.) (λόγ.): η ιδιότητα του υγροσκοπικού: ~ του εδάφους/ξύλου. [< γαλλ. hygroscopicité, αγγλ. hygroscopicity] | |
| 52716 | υγροσκόπιο | [ὑγροσκόπιο] υ-γρο-σκό-πι-ο ουσ. (ουδ.): ΜΕΤΕΩΡ. υγρόμετρο. Πβ. υγρογράφος. Βλ. -σκόπιο. ΣΥΝ. υγρασιόμετρο [< γαλλ.-αγγλ. hygroscope] | |
| 52717 | υγροστάτης | [ὑγροστάτης] υ-γρο-στά-της ουσ. (αρσ.): ΤΕΧΝΟΛ. όργανο που ελέγχει την υγρασία του αέρα σε εσωτερικούς χώρους και το οποίο χρησιμοποιείται στις συσκευές κλιματισμού. Βλ. -στάτης. [< αγγλ. hygrostat, 1915] | |
| 52718 | υγρόσφαιρα | βλ. υδρόσφαιρα | |
| 52719 | υγρότητα | [ὑγρότητα] υ-γρό-τη-τα ουσ. (θηλ.) (λόγ.): η ιδιότητα του υγρού. Βλ. -ότητα. [< αρχ. ὑγρότης] | |
| 52720 | υγρότοπος | [ὑγρότοπος] υ-γρό-το-πος ουσ. (αρσ.) {-ου (λόγ) -όπου}: ΟΙΚΟΛ. ελώδης περιοχή όπου αναπτύσσεται υδρόβια χλωρίδα και πανίδα: τεχνητός/φυσικός ~. Βλ. -τοπος. ΣΥΝ. υγροβιότοπος [< αγγλ. wetland] | |
| 52721 | υγρόφιλος | , η, ο [ὑγρόφιλος] υ-γρό-φι-λος επίθ. 1. (κυρ. για φυτά) που ευδοκιμεί σε υγρό τόπο: ~η: βλάστηση. ~ο: δάσος. Βλ. ψυχρόφιλος. ΣΥΝ. υδροχαρής 2. που απορροφά νερό ή υγρασία. Βλ. -φιλος. ΣΥΝ. υδρόφιλος (1) [< γαλλ. hygrophile, αγγλ. hygrophilous] | |
| 52722 | υγρόψυκτος | , η, ο βλ. υδρόψυκτος | |
| 52723 | ύγρωμα | [ὕγρωμα] ύ-γρω-μα ουσ. (ουδ.): ΙΑΤΡ. συγκέντρωση ορώδους υγρού κάτω από το δέρμα, κυρ. στο γόνατο ή τον αγκώνα: κυστικό ~. Πβ. θυλακίτιδα. Βλ. τενοντίτιδα, -ωμα2. [< γαλλ.-αγγλ. hygroma] | |
| 52724 | ΥΔ | (το): 1. (η) Υπεύθυνη Δήλωση. 2. Υπουργείο Δικαιοσύνης. | |
| 52725 | υδαρής | , ής, ές [ὑδαρής] υ-δα-ρής επίθ. {υδαρ-ούς | -είς (ουδ. -ή)} (λόγ.): ρευστός, με αραιή σύσταση: ~ής: ζύμη/κοπριά/κρέμα. ~ές: διάλυμα/κρασί (= νερωμένο)/μείγμα. ~ή: κόπρανα. Πβ. νερουλός, υδατώδης. ΑΝΤ. πηχτός (2) [< αρχ. ὑδαρής] | |
| 52726 | ΥΔΑΣ | (η): Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (του Υπουργείου Εξωτερικών). | |
| 52728 | υδατάνθρακες | [ὑδατάνθρακες] υ-δα-τάν-θρα-κες ουσ. (αρσ.) (οι): ΒΙΟΧ. οργανικές ενώσεις που σχηματίζονται στα φυτά κατά τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης από διοξείδιο του άνθρακα και νερό και αποτελούν βασική πηγή ενέργειας κάθε ζωντανού οργανισμού: απλοί (βλ. σάκχαρο)/σύνθετοι (βλ. άμυλο) ~. Βλ. μακροθρεπτικά συστατικά. ΣΥΝ. γλυκίδια [< γαλλ. hydrates de carbone] | |
| 52729 | υδαταποθήκη | [ὑδαταποθήκη] υ-δα-τα-πο-θή-κη ουσ. (θηλ.) (επίσ.): φυσικός ή τεχνητός χώρος αποθήκευσης νερού: Η λίμνη αποτελεί την ~ της περιοχής. Βλ. ντεπόζιτο, ταμιευτήρας, υδατοδεξαμενή, φράγμα. [< γαλλ. château d'eau, réservoir à eau] | |
| 52730 | υδαταπωθητικός | , ή, ό [ὑδαταπωθητικός] υ-δα-τα-πω-θη-τι-κός επίθ. & υδατοαπωθητικός (λόγ.): αδιάβροχος, υδατοστεγής: ~ός: σοβάς. ~ά: υλικά. ΑΝΤ. υδροπερατός | |
| 52731 | υδατίδωση | [ὑδατίδωση] υ-δα-τί-δω-ση ουσ. (θηλ.): ΙΑΤΡ. παρασιτικό νόσημα των ιστών του ανθρώπου και των ζώων που οφείλεται στις προνύμφες του εχινόκοκκου. Βλ. εχινοκοκκίαση. [< πβ. αγγλ. hydatidosis, 1925] | |
| 52732 | υδατικός | , ή, ό [ὑδατικός] υ-δα-τι-κός επίθ.: που αναφέρεται στο νερό: ~ή: διάβρωση/πολιτική/ρύπανση/φάση. ~ό: διάλυμα/διαμέρισμα (μιας ευρύτερης περιοχής)/δυναμικό/εκχύλισμα/παρασκεύασμα/περιβάλλον/σύστημα.|| ~ή: κρέμα/μάσκα προσώπου (= ενυδατική). ~ό: γαλάκτωμα. ● ΣΥΜΠΛ.: υδάτινοι πόροι βλ. υδάτινος, υδρολογικό ισοζύγιο βλ. ισοζύγιο [< μτγν. ὑδατικός] | |
| 52733 | υδάτινος | , η, ο [ὑδάτινος] υ-δά-τι-νος επίθ.: που αποτελείται από νερό: ~ος: όγκος/ορίζοντας/πλούτος. ~η: ενέργεια/επιφάνεια (: θάλασσα, λίμνη, ποτάμι, έλος)/ζωή/λεκάνη/μάζα/οδός/ρύπανση. ~ο: δυναμικό (: οι υδάτινοι πόροι ενός τόπου)/οικοσύστημα/πάρκο (= πάρκο νερού)/πέρασμα/περιβάλλον/ρεύμα/στοιχείο. ~α: αθλήματα/αποθέματα. ● ΣΥΜΠΛ.: υδάτινοι πόροι & υδατικοί πόροι: ΟΙΚΟΛ. το σύνολο των εκμεταλλεύσιμων φυσικών υδάτων (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια, πηγές). [< αγγλ. water resources, 1913] [< αρχ. ὑδάτινος] |
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα
210 3664700
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Αθήνα 2023.
Τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60γρ. διαστάσεων 21 x 29,50 εκατοστά.
© 2022 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ