| ID | Λήμμα | Ερμηνεία | |
|---|---|---|---|
| 52755 | υδατοστεγανότητα | [ὑδατοστεγανότητα] υ-δα-το-στε-γα-νό-τη-τα ουσ. (θηλ.) (επιστ.): η ιδιότητα του υδατοστεγούς. Βλ. αδιαβροχοποίηση, αεροστεγανότητα. ΑΝΤ. υδροπερατότητα | |
| 52756 | υδατοστεγής | , ής, ές [ὑδατοστεγής] υ-δα-το-στε-γής επίθ. {υδατοστεγ-ούς | -είς (ουδ. -ή)} & (σπάν.) υδατοστεγανός, ή, ό: που είναι αδιαπέραστος από το νερό. Πβ. αδιάβροχος, υδαταπωθητικός. Βλ. αεροστεγής. ΑΝΤ. υδροπερατός [< γερμ. wasserdicht] | |
| 52757 | υδατοσυλλογή | [ὑδατοσυλλογή] υ-δα-το-συλ-λο-γή ουσ. (θηλ.) {συνήθ. στον πληθ.} (επίσ.): φυσικός (λίμνες, ποτάμια, έλη) ή τεχνητός (δεξαμενές, πισίνες, στέρνες) χώρος συγκέντρωσης μικρού συνήθ. όγκου υδάτων. Βλ. υδροταμιευτήρας. | |
| 52758 | υδατοσφαίριση | [ὑδατοσφαίριση] υ-δα-το-σφαί-ρι-ση ουσ. (θηλ.) (επίσ.): ΑΘΛ. ομαδικό αγώνισμα που διεξάγεται με μπάλα σε πισίνα μεταξύ δύο ομάδων οι οποίες αποτελούνται από επτά βασικούς παίκτες, ένας εκ των οποίων είναι και ο τερματοφύλακας. ΣΥΝ. γουότερ-πόλο, πόλο (1) | |
| 52759 | υδατοσφαιριστής | [ὑδατοσφαιριστής] υ-δα-το-σφαι-ρι-στής ουσ. (αρσ.) {θηλ. υδατοσφαιρίστρια}: ΑΘΛ. αθλητής της υδατοσφαίρισης, πολίστας. | |
| 52760 | υδατοταμιευτήρας | βλ. υδροταμιευτήρας | |
| 52761 | υδατοφράκτης | [ὑδατοφράκτης] υ-δα-το-φρά-κτης ουσ. (αρσ.) & υδατοφράχτης : τεχνητό φράγμα για τη ρύθμιση της ροής του νερού και τη συγκέντρωση ή συγκράτησή του. | |
| 52762 | υδατόχρωμα | [ὑδατόχρωμα] υ-δα-τό-χρω-μα ουσ. (ουδ.): ΚΑΛ. ΤΕΧΝ. χρώμα διαλυμένο σε νερό, νερομπογιά. Βλ. ελαιόχρωμα, σέπια. ΣΥΝ. ακουαρέλα (2), υδρόχρωμα (2) | |
| 52744 | υδατώδης | , ής, ές [ὑδατοειδής] υ-δα-το-ει-δής επίθ. (επιστ.): που μοιάζει με νερό ή αποτελείται από αυτό. Πβ. υδατώδης. Βλ. -ειδής. ● ΣΥΜΠΛ.: υδατοειδές υγρό: ΙΑΤΡ. διάφανο υγρό που παράγεται και αποθηκεύεται στον πρόσθιο χώρο του ματιού, ανάμεσα στον κερατοειδή χιτώνα και τον κρυσταλλοειδή φακό. [< μτγν. ὑδατοειδές (ὑγρόν)] [< αρχ. ὑδατοειδής] | |
| 52763 | υδατώδης | , ης, ες [ὑδατώδης] υ-δα-τώ-δης επίθ. {υδατώδ-ους | -εις (ουδ. -η)} (επιστ.): που μοιάζει με νερό ή το περιέχει: ~ες: υγρό. Πβ. νερουλός, νερωμένος, υδαρής, υδατοειδής.|| (ΜΕΤΕΩΡ.) ~η: μετέωρα (= υδρομετέωρα, βλ. βροχή, χαλάζι, χιόνι, χιονόνερο). Βλ. -ώδης. [< αρχ. ὑδατώδης] | |
| 52885 | υδατώνω | , ή, ό [ὑδροπερατός] υ-δρο-πε-ρα-τός επίθ. & υδατοπερατός (επιστ.): που μπορεί να τον διαπεράσει νερό: ~ό: έδαφος/πέτρωμα. ~οί: σχηματισμοί. ~ά: υλικά (= μη στεγανά). Βλ. αδιάβροχος. ΑΝΤ. υδαταπωθητικός, υδατοστεγής | |
| 52764 | υδάτωση | βλ. ενυδάτωση | |
| 52765 | ΥΔΕ | (η): Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου. | |
| 52766 | ύδρα | [ὕδρα] ύ-δρα ουσ. (θηλ.): ΖΩΟΛ. πολύποδας του γλυκού νερού που ανήκει στα υδρόζωα (γένος Hydra), με κυλινδρικό σώμα και αγκαθωτά πλοκάμια γύρω από το στόμα, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να πολλαπλασιάζεται με διάφορους τρόπους. Βλ. Λερναία Ύδρα. [< αρχ. ὕδρα, αγγλ. hydra, γαλλ. hydre] | |
| 52767 | υδραγωγείο | [ὑδραγωγεῖο] υ-δρα-γω-γεί-ο ουσ. (ουδ.): σύστημα αγωγών για τη συγκέντρωση νερού σε δεξαμενή και τη διοχέτευσή του στη συνέχεια σε αστικές ή αγροτικές περιοχές. [< μτγν. ὑδραγωγεῖον] | |
| 52768 | υδραγωγός | [ὑδραγωγός] υ-δρα-γω-γός ουσ. (αρσ.): αγωγός για τη μεταφορά νερού: Πβ. υδαταγωγός. Βλ. -αγωγός.|| (ΑΝΑΤ.) ~ εγκεφάλου (: κανάλι που συνδέει την τρίτη και τέταρτη κοιλότητα του εγκεφάλου). [< μτγν. ὑδραγωγός] | |
| 52727 | υδραγωγος ετυμολογία | [ὑδαταγωγός] υ-δα-τα-γω-γός ουσ. (αρσ.): σωλήνας νερού. Πβ. υδραγωγός. Βλ. -αγωγός.|| (ως επίθ.) ~ γέφυρα (= υδατογέφυρα). | |
| 52769 | υδραέριο | [ὑδραέριο] υ-δρα-έ-ρι-ο ουσ. (ουδ.): ΧΗΜ.-ΤΕΧΝΟΛ. εύφλεκτο τοξικό αέριο, μείγμα μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογόνου, το οποίο παράγεται από υδρατμούς που διοχετεύονται σε σωλήνες με διάπυρο άνθρακα και χρησιμοποιείται κυρ. ως καύσιμο, για θέρμανση ή φωτισμό. Βλ. φωταέριο. [< αγγλ. water gas] | |
| 52770 | υδραζίνη | [ὑδραζίνη] υ-δρα-ζί-νη ουσ. (θηλ.): ΧΗΜ. άχρωμο, εξαιρετικά τοξικό, διαβρωτικό υγρό, ένωση αζώτου και υδρογόνου, το οποίο χρησιμοποιείται κυρ. ως προωθητικό καύσιμο πυραύλων. Βλ. -ίνη. [< πβ. γαλλ.-αγγλ. hydrazine] | |
| 52771 | υδραζωτικός | , ή, ό [ὑδραζωτικός] υ-δρα-ζω-τι-κός επίθ. (σπάν.): ΧΗΜ. που σχετίζεται με την υδραζίνη: ~ό: οξύ (: χημική ένωση αζώτου με υδρογόνο). [< αγγλ. hydrazoic] |
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα
210 3664700
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Αθήνα 2023.
Τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60γρ. διαστάσεων 21 x 29,50 εκατοστά.
© 2022 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ