| ID | Λήμμα | Ερμηνεία | |
|---|---|---|---|
| 53526 | υπερψηφίζω | [ὑπερψηφίζω] υ-περ-ψη-φί-ζω ρ. (μτβ.) {υπερψήφι-σε, υπερψηφί-σει, -στηκε (λόγ.) -σθηκε, -στεί (λόγ.) -σθεί, -σμένος, υπερψηφίζ-οντας}: δίνω θετική ψήφο, εγκρίνω: Η Βουλή ~σε το νομοσχέδιο/την τροπολογία. ~στηκε ο προϋπολογισμός/η σύμβαση (για την κατασκευή του έργου). ΣΥΝ. ψηφίζω (2) ΑΝΤ. καταψηφίζω | |
| 53527 | υπερψήφιση | [ὑπερψήφιση] υ-περ-ψή-φι-ση ουσ. (θηλ.): η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του υπερψηφίζω: ~ του νόμου/της πρότασης/της συνθήκης/του σχεδίου (αναδιάρθρωσης). Πβ. ψήφιση, ψήφος. ΑΝΤ. καταψήφιση | |
| 53528 | υπερώα | [ὑπερῴα] υ-πε-ρώ-α ουσ. (θηλ.): ΑΝΑΤ. ουρανίσκος: μαλ(θ)ακή (: το πίσω τμήμα, προς τον φάρυγγα)/σκληρή (: το μπροστινό τμήμα) ~. [< αρχ. ὑπερῴα] | |
| 53529 | υπερωικός | , ή, ό [ὑπερωικός] υ-πε-ρω-ι-κός επίθ.: ΓΡΑΜΜ. (για φθόγγο) που παράγεται, όταν το πίσω μέρος της γλώσσας ακουμπά στο μαλακό τμήμα της υπερώας: ~ά: σύμφωνα/φωνήεντα. Βλ. ουρανικός. | |
| 53530 | υπερώιος | , α, ο [ὑπερώιος] υ-πε-ρώ-ι-ος επίθ.: ΑΝΑΤ. που αναφέρεται στην υπερώα: ~α: οστά. [< μτγν. ὑπερῷος] | |
| 53531 | υπερωκεάνιο | [ὑπερωκεάνιο] υ-πε-ρω-κε-ά-νι-ο ουσ. (ουδ.) {-ου (λόγ.) -ίου}: επιβατηγό πλοίο μεγάλων διαστάσεων το οποίο εκτελεί υπερπόντια ταξίδια: πολυτελές ~. [< γαλλ. transatlantique, 1870] | |
| 53532 | υπερωκεάνιος | , α, ο [ὑπερωκεάνιος] υ-πε-ρω-κε-ά-νι-ος επίθ.: που διασχίζει τον ωκεανό ή γίνεται μέσω αυτού: ~ο: πλοίο. ~ες: πτήσεις.|| ~ο: ταξίδι. Βλ. υπερ-ατλαντικός, -πόντιος. [< μτγν. ὑπερωκεάνιος 'αυτός που βρίσκεται πέρα από τον Ωκεανό, τεράστιος', γαλλ. transocéanique, transatlantique] | |
| 53533 | υπερωνυμία | [ὑπερωνυμία] υ-πε-ρω-νυ-μί-α ουσ. (θηλ.): ΓΛΩΣΣ. σημασιολογική σχέση μεταξύ δύο λέξεων από τις οποίες η μία έχει ευρύτερη σημασία και εμπεριέχει την άλλη. Βλ. υπωνυμία, -ωνυμία. [< γαλλ. hyperonymie, αγγλ. hypernymy, 1971] | |
| 53534 | υπερώνυμο | [ὑπερώνυμο] υ-πε-ρώ-νυ-μο ουσ. (ουδ.) {-ου (λόγ.) -ύμου}: ΓΛΩΣΣ. λέξη με ευρεία σημασία η οποία περιλαμβάνει άλλες με στενότερη σημασία: π.χ. η λέξη "ζώο" είναι ~ της λέξης "γάτα". Βλ. υπώνυμο. [< γαλλ. hyperonyme, περ. 1960, αγγλ. hypernym, 1971, πβ. μτγν. επίθ. ὑπερώνυμος 'άφατος, απερίγραπτος'] | |
| 53535 | υπερώο | [ὑπερῷο] υ-πε-ρώ-ο ουσ. (ουδ.) (λόγ.) ΑΡΧΙΤ. 1. σοφίτα: διώροφο κτίριο με ~. 2. εξώστης συνήθ. θεάτρου ή κινηματογράφου: Η πλατεία γέμισε, αλλά στο ~ υπήρχαν κενές θέσεις. Πβ. γαλαρία. 3. γυναικωνίτης. [< αρχ. ὑπερῷον] | |
| 53536 | υπερωρία | [ὑπερωρία] υ-πε-ρω-ρί-α ουσ. (θηλ.) {συνήθ. στον πληθ.}: εργασία η οποία παρέχεται πέρα από το ωράριο που ορίζει ο νόμος· συνεκδ. χρηματική αμοιβή για τις επιπλέον ώρες εργασίας: ιδιόρρυθμη (: εργασία έως και τρεις ώρες παραπάνω από το συμβατικό ωράριο των 40 ωρών ανά εβδομάδα)/νόμιμη/παράνομη ~. Βλ. υπερεργασία.|| Απλήρωτες ~ες. Πληρωμή ~ών. [< γερμ. Überstunde] | |
| 53537 | υπερωριακός | , ή, ό [ὑπερωριακός] υ-πε-ρω-ρι-α-κός επίθ.: που αναφέρεται στην υπερωρία: ~ός: χρόνος. ~ή: απασχόληση/αποζημίωση/διδασκαλία/εργασία.|| (ως ουσ.) ~ό καθαρό (: η καθαρή αμοιβή για τις υπερωρίες). ● επίρρ.: υπερωριακά & (λόγ.) -ώς [-ῶς] | |
| 53538 | υπερωριμάζει | [ὑπερωριμάζει] υ-πε-ρω-ρι-μά-ζει ρ. (αμτβ.) {υπερωριμά-σει} (επιτατ.): ωριμάζει υπερβολικά: Η συγκομιδή πρέπει να γίνεται έγκαιρα, γιατί οι καρποί ~ουν γρήγορα.|| (μτφ.) Έχει ~σει η ανάγκη για .../η ιδέα. | |
| 53539 | υπερώριμος | , η, ο [ὑπερώριμος] υ-πε-ρώ-ρι-μος επίθ. (επιτατ.): υπερβολικά ώριμος, παραγινωμένος: ~α: τυριά/φρούτα. Βλ. άγουρος, ανώριμος.|| (μτφ.) Είναι ~ες οι συνθήκες για να ληφθούν δραστικές αποφάσεις. | |
| 53540 | υπερωσμωτικός | , ή, ό βλ. υπεροσμωτικός | |
| 53542 | υπεστάλη | βλ. υποστέλλω | |
| 53543 | υπέστειλα | βλ. υποστέλλω | |
| 53544 | υπέστη | βλ. υφίσταμαι | |
| 53545 | υπεσχημένος | , η, ο [ὑπεσχημένος] υ-πε-σχη-μέ-νος επίθ. (λόγ.): (για κάτι) που το έχουν υποσχεθεί σε κάποιον: ~η: αύξηση (του μισθού)/βοήθεια/χρηματοδότηση. ● Ουσ.: υπεσχημένα (τα): υποσχέσεις: Οι εργαζόμενοι ζητούν από την Κυβέρνηση να εφαρμόσει τα ~. ● ΦΡ.: τηρώ τα υπεσχημένα: κρατώ τις υποσχέσεις που έχω δώσει. [< μτχ. παθ. παρακ. του ρ. ὑπισχνοῦμαι] | |
| 53546 | υπευθυνοποίηση | [ὑπευθυνοποίηση] υ-πευ-θυ-νο-ποί-η-ση ουσ. (θηλ.) (λόγ.): διαδικασία μέσω της οποίας κάποιος καθίσταται υπεύθυνος. Βλ. -ποίηση. [< γαλλ. responsabilisation, περ. 1970] |
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα
210 3664700
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Αθήνα 2023.
Τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60γρ. διαστάσεων 21 x 29,50 εκατοστά.
© 2022 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ