| ID | Λήμμα | Ερμηνεία | |
|---|---|---|---|
| 54851 | φιλοδοξώ | [φιλοδοξῶ] φι-λο-δο-ξώ ρ. (μτβ.) {φιλοδοξ-είς ..., -ώντας | φιλοδόξ-ησα, -ήσει}: έχω φιλοδοξία να κάνω κάτι: ~εί να γίνει δήμαρχος/επανεκλεγεί βουλευτής. Το νέο βιβλίο/η παρούσα έρευνα ~εί να εξοικειώσει τον αναγνώστη με την τεχνολογία. Πβ. επιδιώκω, οραματίζομαι. [< αρχ. φιλοδοξῶ] | |
| 54852 | φιλοδυτικός | , ή, ό φι-λο-δυ-τι-κός επίθ.: που διακατέχεται από φιλικά αισθήματα για τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, που υποστηρίζει ένθερμα το οικονομικοπολιτικό και κοινωνικό τους σύστημα: ~ός: ηγέτης/πολιτικός/προσανατολισμός/συνασπισμός. ~ή: παράταξη/πολιτική. ~ό: καθεστώς. ΣΥΝ. δυτικόφιλος ΑΝΤ. αντιδυτικός | |
| 54853 | φιλοδώρημα | φι-λο-δώ-ρη-μα ουσ. (ουδ.) {φιλοδωρήμ-ατος}: χρηματικό ποσό που δίνεται προαιρετικά συνήθ. από πελάτη σε σερβιτόρο, ως ένδειξη ευχαριστίας για τις υπηρεσίες που πρόσφερε: καταβολή ~ατος. Αφήνω μικρό/μεγάλο ~. Πβ. μπαξίσι, μποναμάς, ρεγάλο. ΣΥΝ. πουρμπουάρ [< μεσν. φιλοδώρημα] | |
| 54854 | φιλοδωρώ | [φιλοδωρῶ] φι-λο-δω-ρώ ρ. (μτβ.) {φιλοδωρ-εί | φιλοδώρ-ησα, -ήσει} (λόγ.): δίνω φιλοδώρημα: (συνήθ. μτφ.-ειρων.) Τους ~ησε με κοσμητικά επίθετα (: τους έβρισε, στόλισε). ~ησαν τους αντιπάλους με τρία γκολ. [< μεσν. φιλοδωρώ] | |
| 54855 | φιλοευρωπαϊκός | , ή, ό φι-λο-ευ-ρω-πα-ϊ-κός επίθ.: που διάκειται ευνοϊκά, φιλικά προς την Ευρωπαϊκή Ένωση: ~ή: κυβέρνηση/πολιτική/στάση. ~ό: κόμμα. ~ές: θέσεις/μεταρρυθμίσεις. ΑΝΤ. αντιευρωπαϊκός ● επίρρ.: φιλοευρωπαϊκά | |
| 54856 | φιλοευρωπαϊσμός | φι-λο-ευ-ρω-πα-ϊ-σμός ουσ. (αρσ.): ΠΟΛΙΤ.-ΟΙΚΟΝ. ευρωπαϊσμός. | |
| 54857 | φιλοευρωπαϊστής | φι-λο-ευ-ρω-πα-ϊ-στής ουσ. (αρσ.): ευρωπαϊστής. Βλ. ευρωσκεπτικιστής. ΑΝΤ. αντιευρωπαϊστής | |
| 54858 | φιλοζωία1 | φι-λο-ζω-ί-α ουσ. (θηλ.) (σπάν.-λόγ.): αγάπη για τη ζωή. [< μτγν. φιλοζωία] | |
| 54859 | φιλοζωία2 | φι-λο-ζω-ί-α ουσ. (θηλ.): ζωοφιλία. | |
| 54860 | φιλοζωικός | , ή, ό φι-λο-ζω-ι-κός επίθ.: που αναφέρεται στον φιλόζωο ή τη φιλοζωία: ~ή: δράση. ~ά: αισθήματα. ~ές και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Βλ. κυνολογικός. ΣΥΝ. ζωοφιλικός | |
| 54861 | φιλόζωος | , η, ο [φιλόζῳος] φι-λό-ζω-ος επίθ.: ζωόφιλος: ~η: οικογένεια. ~οι: εθελοντές.|| (ως ουσ.) Ζητούνται ~οι, για να υιοθετήσουν αδέσποτα ζώα. [< αρχ. φιλόζῳος] | |
| 54863 | φιλοθεΐα | φι-λο-θε-ΐ-α ουσ. (θηλ.) (κυρ. σε εκκλησ. κείμενα): η αγάπη για τον Θεό: Διακρίνονταν για την ευσέβεια και τη ~ τους. Πβ. θεοσέβεια. Βλ. φιλανθρωπία. [< μτγν. φιλοθεΐα] | |
| 54864 | φιλόθεος | , η/ος, ο φι-λό-θε-ος επίθ. (κυρ. σε εκκλησ. κείμενα): που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό προς τον Θεό: ~η: ψυχή. Πβ. ευσεβής, θεοσεβής. [< αρχ. φιλόθεος] | |
| 54865 | φιλοθηραματικός | , ή, ό φι-λο-θη-ρα-μα-τι-κός επίθ. (επίσ.): που αποβλέπει στη διατήρηση του πληθυσμού των θηραμάτων μιας περιοχής: ~ή: δραστηριότητα/πολιτική. ~ό: έργο. | |
| 54866 | φιλόθρησκος | , η, ο φι-λό-θρη-σκος επίθ.: που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αγάπη για τη θρησκεία: ~ος: λαός. Δωρεές ~ων χριστιανών σε ναούς. Πβ. θεοσεβής, θεοφοβούμενος, θρήσκος. ΑΝΤ. άθεος (1), άθρησκος [< μτγν. φιλόθρησκος] | |
| 54867 | φιλοκαλία | φι-λο-κα-λί-α ουσ. (θηλ.) 1. (λόγ.) η ικανότητα της αναγνώρισης και αισθητικής απόλαυσης του ωραίου στη φύση και την τέχνη. Πβ. αισθητική, γούστο. ΣΥΝ. καλαισθησία (1) 2. ΕΚΚΛΗΣ. η αγάπη προς τον Θεό ως πηγή του κάλλους και προς καθετί που οδηγεί στην ένωση με το θείο. [< 1: αρχ. φιλοκαλία 2: μτγν. ~] | |
| 54868 | φιλόκαλος | , ος/η, ο φι-λό-κα-λος επίθ. (λόγ.): που αγαπά και επιζητεί το ωραίο. Πβ. καλόγουστος. ΣΥΝ. καλαίσθητος ΑΝΤ. ακαλαίσθητος, κακόγουστος [< αρχ. φιλόκαλος] | |
| 54869 | φιλοκατήγορος | , η, ο φι-λο-κα-τή-γο-ρος επίθ. (λόγ.): που διατυπώνει εύκολα ή συχνά κατηγορίες, κυρ. που χαρακτηρίζεται από επικριτική τάση: Έχει καταντήσει παθολογικά ~. Πβ. κακό-, φαρμακό-γλωσσος.|| (κατ' επέκτ.) ~η: διάθεση. | |
| 54870 | φιλοκέρδεια | φι-λο-κέρ-δει-α ουσ. (θηλ.) (λόγ.): αγάπη για το κέρδος, επιδίωξη του κέρδους: (ΝΟΜ.) Έγκλημα από ~. Πβ. κερδοσκοπία. ΣΥΝ. φιλαργυρία, φιλοχρηματία ΑΝΤ. αφιλοκέρδεια [< αρχ. φιλοκέρδεια] | |
| 54871 | φιλοκερδής | , ής, ές φι-λο-κερ-δής επίθ. {φιλοκερδ-ούς | -είς (ουδ. -ή)} (λόγ.): (για πρόσ.) που επιδιώκει το υλικό κέρδος ή στοχεύει σε αυτό: ~είς: άνθρωποι. Πβ. κερδοσκόπος. ΣΥΝ. φιλάργυρος, φιλοχρήματος ΑΝΤ. ανιδιοτελής, αφιλοκερδής ● επίρρ.: φιλοκερδώς [-ῶς] [< αρχ. φιλοκερδής] |
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα
210 3664700
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Αθήνα 2023.
Τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60γρ. διαστάσεων 21 x 29,50 εκατοστά.
© 2022 ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ