γλεί-φω ρ. (μτβ.) {έγλει-ψα, γλεί-φτηκα, προστ. γλεί-ψου, γλείφ-οντας, γλει-μμένος} 1. κινώ τη γλώσσα μου πάνω σε κάτι, συνήθ. για να το γευτώ, να το καθαρίσω ή να το υγράνω: ~ το κουτάλι/το παγωτό (: το τρώω χρησιμοποιώντας τη γλώσσα)/το πιάτο (: τρώω όλο το φαγητό με όρεξη)/τα χείλη μου. Το σκυλάκι με ~ψε στο πρόσωπο. ~ψε το γραμματόσημο, πριν το κολλήσει στον φάκελο.|| (μτφ., συνήθ. για φλόγες ή κύματα:) Η φωτιά ~ψε τους τοίχους του σπιτιού, αλλά δεν το έκαψε. Η θάλασσα ~ει την ακτή/τα βράχια. Σούταρε και η μπάλα ~ψε το αριστερό δοκάρι (: πέρασε ξυστά). Πβ. αγγίζω.|| (μτφ.-προφ., καθαρίζω σχολαστικά:) To ~ψε το πάτωμα, έγινε καθρέφτης! 2. (μτφ.) κολακεύω: ~ει το αφεντικό/τους καθηγητές/τον προϊστάμενό του. Πβ. καλοπιάνω, λιβανίζω. ● Παθ.: γλείφομαι 1. κινώ τη γλώσσα πάνω στα χείλη, το σώμα μου ή (για ζώο) στο τρίχωμα: Ο σκύλος ~φτηκε και καθάρισε τη μουσούδα του.|| (κατ' επέκτ.) ~μμένο: μαλλί. Πβ. λαδωμένος, λιγδιασμένος. 2. (μτφ.-προφ.) νιώθω έντονη επιθυμία, λαχταρώ: Κοιτάζει το ψητό και ~εται. Πβ. λιγουρεύομαι, ορέγομαι.|| Μη ~εσαι, δεν είναι για σένα το δώρο! Πβ. λιμπίζομαι, ξερο~. ● ΦΡ.: γλείφει εκεί που έφτυνε: κολακεύει κάποιον που παλιότερα κατηγορούσε ή περιφρονούσε: Έχει ο καιρός γυρίσματα και τώρα ~ ~!, γλείφει τις πληγές του (μτφ.): προσπαθεί να ξεπεράσει κάτι δυσάρεστο, να συνέλθει: ~ ~ σαν πληγωμένο αγρίμι. Η αγορά ~ ~ της από την πιστωτική κρίση., να γλείφεις (και) τα δάχτυλά σου! (προφ.): για πάρα πολύ νόστιμο φαγητό: Έφτιαξε ένα παστίτσιο, ~ ~! Πβ. μπουκιά και συχώριο. [< γαλλ. se lécher les doigts] , του έδωσαν/πέταξαν να γλείφει ένα κοκαλάκι (μτφ.-προφ.): λέγεται για ευτελές αντίτιμο ή ασήμαντη ανταμοιβή για τις υπηρεσίες κάποιου. [< μεσν. γλείφω, γαλλ. lécher]