διανοητικοποίηση δι-α-νο-η-τι-κο-ποί-η-ση ουσ. (θηλ.): ΨΥΧΑΝ. μηχανισμός άμυνας που συνίσταται στην εκλογίκευση δυσάρεστων, αγχογόνων συναισθηματικών καταστάσεων με σκοπό την υποβάθμισή τους και την αποφυγή αντιμετώπισής τους. Βλ. απώθηση, προβολή, -ποίηση. [< γαλλ. intellectualisation]
απώθηση
απώθηση[ἀπώθηση] α-πώ-θη-ση ουσ. (θηλ.) 1. απόκρουση, ανακοπή επίθεσης και γενικότ. απομάκρυνση: ~ των εισβολέων/του εχθρού. Βίαιη ~ των διαδηλωτών από τις αστυνομικές δυνάμεις. Πβ. αναχαίτιση.|| Μυοκτονίες και ~ήσεις πτηνών. ~ εντόμων (βλ. εντομοαπωθητικός).2. ΨΥΧΑΝ. ασυνείδητος μηχανισμός άμυνας κατά τον οποίο αποκλείονται από τη συνείδηση μη αποδεκτά, ανεκπλήρωτα ή επώδυνα συναισθήματα ή βιώματα: ~ των τραυματικών εμπειριών στο υποσυνείδητο.3. (μτφ.) αποστροφή, απέχθεια: ερωτική ~. Αισθάνομαι/νιώθω (έντονη) ~ για ... Πβ. αντιπάθεια.4. ΦΥΣ. άπωση: μαγνητική ~. ΑΝΤ. έλξη (1) 5. ώθηση, σπρώξιμο: ~ νερού.|| (ΙΑΤΡ.) ~ του στομάχου (προς τα άνω/έξω). Νήμα ~ης των ούλων. [< 1,5 : μεσν. απώθησις 2: γερμ. Verdrängung, γαλλ. refoulement , 1906, αγγλ. repression, 1909 3,4: γαλλ. répulsion]
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα 210 3664700 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.