συνυπευθυνότητα συ-νυ-πευ-θυ-νό-τη-τα ουσ. (θηλ.) (λόγ.): από κοινού ευθύνη δύο ή περισσότερων προσώπων: κοινωνική ~. ~ των αρμοδίων/εμπλεκομένων/πολιτών. Βλ. συναρμοδιότητα.|| (ΝΟΜ.) (κυρ. σε περίπτωση ατυχήματος) ~ οδηγού και επιβάτη. Πρόστιμο ~ας. Πβ. συν(υπ)αιτιότητα. Βλ. -ότητα.
-ότητα
-ότητα(λόγ.) επίθημα αφηρημένων θηλυκών ουσιαστικών που δηλώνουν 1. κατάσταση ή χαρακτηριστικό: αυστηρ~/γνησι~/προνοητικ~. Βλ. -ύτητα.|| (ΕΚΚΛΗΣ.) Oσι~/παναγι~. Αγι~/ιερ~ (ΣΥΝ. -οσύνη).2. (περιληπτ., παράγ. από ουσ.) σύνολο ατόμων με κοινή ιδιότητα: αδελφ~/ανθρωπ~. [< αρχ. -ότης]
συναρμοδιότητα
συναρμοδιότητασυ-ναρ-μο-δι-ό-τη-τα ουσ. (θηλ.): ΝΟΜ. από κοινού αρμοδιότητα, ταυτόχρονη δήλωση της βούλησης διοικητικών οργάνων που έχουν συλλογική αρμοδιότητα: ~ (μεταξύ) υπουργείων και οργανισμών/φορέων. Περιορισμός ~ας/~ήτων. Θέματα για τα οποία υπάρχει ~ με άλλες υπηρεσίες. Βλ. συναπόφαση.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα 210 3664700 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.