τυπολογία τυ-πο-λο-γί-α ουσ. (θηλ.) 1. μελέτη των ιδιαίτερων γνωρισμάτων ενός αντικειμένου ή φαινομένου, με στόχο τη συστηματοποίηση και την κατάταξή του σε τύπους, κατηγορίες: αυστηρή/βασική/πολιτική ~. ~ αρχαίων αγγείων/ασκήσεων/κειμένων. ~ες κατασκευών.|| (ΓΛΩΣΣ.) Γλωσσική/μορφολογική ~. ~ των γλωσσών. Πβ. ταξινόμηση. Βλ. -λογία.2. ΘΕΟΛ. ερμηνεία της Αγίας Γραφής σύμφωνα με την οποία γεγονότα ή πρόσωπα που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη προεικονίζονται στην Παλαιά Διαθήκη. [< γαλλ. typologie, αγγλ. typology]
-λογία
-λογίαεπίθημα θηλυκών ουσιαστικών που αναφέρεται σε 1. επιστημονικό κλάδο ή τομέα: βιο~/γλωσσο~/επιστημο~/θεο~/κοινωνιο~/ορυκτο~/παθο~/πετρο~/φιλο~/ψυχο~. Βλ. -ικός.2. λόγο, λόγια: ακριβο~/αντι~/απο~/δικαιο~/ηθικο~.|| (αρνητ. συνυποδ.) Αερο~/εκλογο~/καταστροφο~/κενο~/πολυ~. Αισχρο~ (βλ. -λόγος)/δαιμονο~/κινδυνο~.|| (ομιλία) Δευτερο~.3. σύνολο συγκεντρωμένων στοιχείων, αρχών, κανόνων: (περιληπτ.) θεματο~ (πβ. -γραφία). Νομο~.|| (συλλογή) Aνθο~ (βλ. -λόγιο).|| Δεοντο~/μεθοδο~.4. προσδιορισμό, καθορισμό ή στο αποτέλεσμά τους: βαθμο~ (πβ. βαθμολόγηση)/δοσο~/χρονο~. Βλ. -λογώ.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Πανεπιστημίου 28, 106 79, Αθήνα 210 3664700 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
